Obilježavanje 41 godine od smrti Branka Ćopića

U Hašanima, rodnom mjestu Branka Ćopića, danas će biti obilježena 41 godina od smrti ovog velikog sprskog književnika.

Kod Ćopićeve biste u dvorištu spomen-škole biće položeni vijenci, dok će književni čas biti održan kod spomen-kuće književnika.

Ćopić je rođen 1. januara 1915. godine u Hašanima. Prvu književnu nagradu dobio je 1938. godine od Akademije sedam umjetnosti za kratku priču, 1939. godine Rakićevu nagradu, a zatim i nagradu Srpske kraljevske akademije 1940. godine.

Njegova antologijska zbirka pripovjedaka „Bašta sljezove boje“ osvojila je Njegoševu nagradu 1972. godine, a NIN-ovu nagradu za najbolji roman dobio je 1958. godine za djelo „Ne tuguj bronzana stražo“.

Od 1968. godine Ćopić je bio član Srpske akademije nauka i umetnosti.

Drugi svjetski rat podstakao je Ćopića da napiše romane „Prolom“, „Gluvi barut“, „Ne tuguj bronzana stražo“ i „Osma ofanziva“, zatim pripovijetke „Rosa na bajonetima“, „Surova škola“, „Ljubav i smrt“, „Doživljaji Nikoletine Bursaća“, „Gorki med“, „Sveti magarac“, „Ljudi s repom“ i zbirke pjesama „Ognjeno rađanje domovine“ i „Ratnikovo proljeće“.

Napisao je i romane za djecu „Orlovi rano lete“, „Slavno vojevanje“ i „Bitka u zlatnoj dolini“ /poznati su kao „Pionirska trilogija“/ i „Magareće godine“, zbirke priča „Priče partizanke“, „Vratolomne priče“, „Priče ispod zmajevih krila“ i „Doživljaji mačka Toše“.

Autor je zbirki pjesama „Čarobna šuma“, „Armija odbrana tvoja“, „Partizanske tužne bajke“, „Večernje priče“, „Djeda Trišin mlin“ i „Nestašni dječaci“.

Branko Ćopić izvršio je samoubistvo 26. marta 1984. godine skokom sa savskog mosta u Beogradu.

Moj Branko ne laže